Харин хүүхэд сургуульд сурж чадахгүй байгаа үед яах вэ?
Бид боловсролын тухай ярихдаа ихэвчлэн:
Шинэ сургууль.
Шинэ анги.
Шинэ төхөөрөмж.
Шинэ платформ.
Шинэ AI.
гэж ярьдаг.
Гэхдээ нэг асуултыг хааяа мартчихдаг.
Тэр бүхнийг ашиглах хүүхэд хаана байна вэ?
UNESCO-ийн 2026 оны Global Education Monitoring Report-д 2024 оны байдлаар дэлхий даяар 273 сая хүүхэд, өсвөр үеийнхэн сургуульд хамрагдаагүй гэж мэдээлжээ.
Энэ тоо 2015 оноос хойш долоо дахь жилдээ өссөн байна.
Гэхдээ нэг сонирхолтой зөрчил бий.
2000 оноос хойш бага болон дунд боловсролд хамрагдсан хүүхдийн тоо 30%-иар өссөн.
Өөрөөр хэлбэл...
Дэлхий боловсролыг илүү олон хүүхдэд хүргэж чадсан.
Гэхдээ бүх хүүхдэд хүрч чадаагүй.
Тэгээд яг энд технологийн тухай өөр асуулт гарч ирж байна.
UNICEF 2026 оны 6-р сард Helsinki Education Hub-тай хамтын ажиллагаагаа өргөжүүлэхдээ AI болон EdTech нь дэлхийн сургалтын хямралыг бууруулах том боломжтой боловч эдгээр шийдэл нь:
аюулгүй, нотолгоонд суурилсан, багш, суралцагч болон хамгийн эмзэг бүлгийн хүүхдүүдийн хэрэгцээнд нийцсэн байх ёстой
гэж онцолсон.
Тэгэхээр асуудал:
«Бидэнд илүү сайн технологи хэрэгтэй юу?»
гэдэгт биш байж болох юм.
Харин:
«Бидэнд байгаа технологи хамгийн түрүүнд хэнд хүрэх ёстой вэ?»
гэдэгт байж болох нь.
Намайг хамгийн их бодолд оруулсан нь
Манай хүүхэд гэртээ сууж байгаад:
AI ашиглаж болно.
YouTube-ээс хичээл үзэж болно.
Онлайнаар багштай холбогдож болно.
Бид хүүхдэдээ:
«Ирээдүйн технологийг ашиглаж сураарай.»
гэж хэлдэг.
Харин дэлхийд сургуульд ч сурж чадахгүй байгаа сая сая хүүхэд байхад...
технологийн ирээдүйг хамгийн түрүүнд хэнд зориулж бүтээх ёстой вэ?
Хамгийн их боломжтой хүүхдэд үү?
Эсвэл
хамгийн их боломж дутагдаж байгаа хүүхдүүдэд үү?
Өнөөдрийн эх сурвалж
1. UNESCO — 2026 Global Education Monitoring Report
UNESCO-ийн 2026 оны GEM Report-д 2024 оны байдлаар дэлхий даяар 273 сая хүүхэд, өсвөр үеийнхэн сургуульд хамрагдаагүй гэж мэдээлсэн. Энэ тоо 2015 оноос хойш 7 дахь жилдээ өссөн бөгөөд 2000 оноос хойш бага болон дунд боловсролын элсэлт нийтдээ 30%-иар нэмэгдсэн хэдий ч боловсролын хүртээмжийн ахиц бүх хүүхдэд адил хүрээгүй байна.
2. UNICEF — Digital Education Strategy 2025–2030
UNICEF-ийн стратегийн мэдээллээр дэлхийд 273 сая хүүхэд сургуульд хамрагдаагүй, мөн бага ба дунд орлоготой орнуудын 10 настнуудын 70% нь энгийн текстийг уншиж ойлгох түвшинд хүрээгүй байна. UNICEF мөн ойролцоогоор 1.3 тэрбум хүүхэд буюу дэлхийн сургуулийн насны хүн амын ойролцоогоор гуравны хоёр нь гэртээ интернетийн холболтгүй гэж мэдээлдэг.
3. UNICEF × Helsinki Education Hub — 2026.06.16
UNICEF болон Helsinki Education Hub 2026 оны 6-р сарын 16-нд судалгаанд суурилсан, аюулгүй, хүртээмжтэй EdTech-ийг хөгжүүлэх хамтын ажиллагаагаа зарласан. UNICEF-ийн мэдээлснээр AI болон EdTech нь сургалтын хямралын зөрүүг бууруулах боломжтой ч шийдлүүд нь нотолгоонд суурилсан, аюулгүй, багш, суралцагч болон хамгийн эмзэг хүүхдүүдийн хэрэгцээнд чиглэсэн байх ёстой.
Гэхдээ дэлхийн өөр нэг хүүхэд...
сургуульд ч cурж чадахгүй байна.
Интернетгүй байж болно.
Тогтвортой цахилгаан ч байхгүй байж болно.
Хичээл тасалдуулах шалтгаан нь технологийн асуудал биш байж болно.
Дайн.
Ядуурал.
Нүүлгэн шилжүүлэлт.
Уур амьсгалын гамшиг.
Эсвэл зүгээр л сургууль нь хэт хол.
UNESCO-ийн 2026 оны тайлан ч сургуульд хамрагдаагүй хүүхдүүдийн асуудлыг зөвхөн «сургууль хүрэлцэхгүй байна» гэж харахаас илүү хүртээмж, тэгш байдал, сургуульд тогтоон барих, суралцах үр дүнг хамтад нь авч үзэх шаардлагатайг онцолж байна.
Тэгэхээр технологийн жинхэнэ сорилт магадгүй:
«AI хэр ухаалаг болох вэ?»
биш.
«AI хамгийн түрүүнд хэний амьдралд хүрэх вэ?»
байж болох юм.
Хэрэв AI-г дэлхийн бүх хүүхдэд хүргэх боломжтой болсон ч...
та хамгийн түрүүнд хамгийн сайн суралцаж байгаа хүүхдэд хүргэх үү, эсвэл хамгийн их эдгээр боломжоор дутагдаж байгаа хүүхдэд хүргэх үү?
Өнөөдрийн эргэцүүллийг би энд өндөрлөе.
Технологийн үнэ цэнэ зөвхөн
«юу хийж чаддаг вэ?»
гэдгээр хэмжигдэхгүй байх.
Заримдаа илүү чухал асуулт нь:
“Хэнд хүрч чадсан бэ?” гэдэг тухай байдаг.
«30 Family of the AI Tour»