Өнөөдөр би AI-ийн тухай биш. Хүний тухай нэг нийтлэл уншлаа.
Чикагогийн Их Сургуулийн хүүхдийн мэдрэлийн хөгжлийн судлаач, хүүхдийн мэс засалч Проф. Дана Саскинд шинэ номондоо нэг санаа дэвшүүлжээ.
Ирээдүйн хамгийн том «дижитал ялгаа» интернет эсвэл AI-д хандах боломж биш.
Хүүхэдтэй ярилцах цагтай томчууд, ярилцах цаггүй томчуудын ялгаа байх болно.
Энэ өгүүлбэрийг би хэд хэдэн удаа дахин уншсан.
Дэлхий яг юунаас болгоомжилж байна вэ?
AI хүүхдэд:
даалгавар тайлбарлаж чадна,
үлгэр ярьж чадна,
Намайг хамгийн их бодолд оруулсан нь
Бид сүүлийн үед нэг асуултыг их ярьдаг.
«Хүүхэд хэдэн наснаасаа AI ашиглах вэ?»
Харин өнөөдрийн нийтлэл надад өөр асуулт бодогдуулж байна.
«Хүүхэд өдөрт хэдэн минут томчуудтай жинхэнээсээ ярилцдаг вэ?»
Магадгүй AI-ийн эрин үеийн хамгийн үнэт хөрөнгө нь шинэ технологи биш байх.
Хүүхэдтэйгээ тасралтгүй ярилцдаг яриа байх.
Багш, эцэг эх бидэнд үлдэх асуулт
Хэрэв AI хүүхдийн бүх асуултад хариулж чаддаг бол…
Хүүхэд хамгийн сүүлд хэзээ «Ээж ээ, би ингэж бодож байна…» гэж танд ярьсан бэ?
Энэ өгүүлбэрийг бичихэд өөрийн эрхгүй зогсож бодлоо.
Мэдлэгийн ирээдүй AI-тай холбоотой байж магадгүй.
Харин хүүхэд насны ирээдүй одоо ч хүний харилцаатай холбоотой хэвээр байна.
Магадгүй энэ л шалтгаанаар бидний бэлтгэж байгаа дараагийн алхам илүү үнэ цэнэтэй байх болов уу?
«30 Family of the AI Tour»
Одоохондоо энэ нэрийг үлдээе.
Өнөөдрийн эх сурвалж
Dana Suskind, M.D. — Чикагогийн Их Сургуулийн хүүхдийн мэс засалч, эрт үеийн хүүхдийн тархины хөгжлийн судлаач.
Түүний «Human Raised: Nurturing Connection, Curiosity & Lifelong Learning in the Age of AI» номын санааг тоймлон нийтэлсэн Axios (2026.07.14) нийтлэлд AI-ийн эрин үеийн хамгийн том эрсдэл нь технологийн хүртээмж бус, хүүхдэд зориулах хүний анхаарал, цаг хугацааны ялгаа байж болохыг онцолжээ.
бүр «найз» нь ч болж чадна.
Гэхдээ нэг зүйлийг орлож чадахгүй.
Хүүхдийн тархийг хөгжүүлдэг хамгийн хүчтэй орчин бол хүнтэй хийдэг бодит харилцаа гэдгийг судлаач онцолж байна.
AI бол туслах хэрэгсэл. Харин хүүхдийн тархийг төлөвшүүлэгч нь амьд харилцаа хэвээрээ.